به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، این روزها کافی است تلفن همراهمان را برداریم، وارد یک گفتوگوی هوش مصنوعی شویم و هر چیزی را که در ذهن و دل داریم، بدون مقدمه با آن در میان بگذاریم؛ از خستگی و شکست عاطفی گرفته تا ترسها و نگرانیهایی که گاهی حتی بیان آنها برای نزدیکترین افراد زندگیمان دشوار است. هوش مصنوعی خسته نمیشود، حرفمان را قطع نمیکند و با نگاهی قضاوتگر به ما پاسخ نمیدهد؛ اما همین حضور همیشگی یک پرسش جدی ایجاد میکند: آیا درد دل با هوش مصنوعی میتواند آرامش ایجاد کند یا ممکن است بهتدریج انسان را از ارتباط با دیگران دور و منزویتر کند؟
بنابر روایت ایکنا، شاید تا چند سال پیش، اگر کسی میگفت روزی خواهد رسید که انسانها نیمهشب، به جای تماس با یک دوست، گفتوگو با اعضای خانواده یا نشستن در کنار فردی نزدیک، با یک ماشین همصحبت شوند، این تصور عجیب به نظر میرسید. امروز اما چنین اتفاقی چندان دور از واقعیت نیست. انسانها با هوش مصنوعی درباره عشق، پایان یک رابطه، اضطراب آینده، تصمیمهای دشوار و حتی احساساتی صحبت میکنند که بیان آنها برای نزدیکترین آدم زندگیشان آسان نیست. …














