به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین در فیلم زنده، دوربین حرکت موجود در جهان واقعی را ثبت میکند؛ اما در انیمیشن، حرکت معمولاً ساخته میشود و سپس به تصویر منتقل میشود. همین ویژگی به انیمیشن امکان میدهد جهانهایی را خلق کند که در فیلمبرداری متعارف بهسادگی قابل نمایش نیستند.
انیمیشن امروزه همزمان یک هنر، صنعت و فناوری به شمار میرود و در سینما، تلویزیون، تبلیغات، بازیهای ویدئویی، آموزش و رسانههای تعاملی کاربرد دارد. انیمیشن چیست؟
انیمیشن به مجموعهای از روشهای تصویری گفته میشود که در آن، نمایش پیاپی تصاویر ثابت، احساس حرکت را در ذهن بیننده ایجاد میکند.
در سادهترین شکل، اگر تصویر یک شخصیت در چند مرحله اندکی تغییر کند و این تصاویر با سرعت مناسب پشت سر هم نمایش داده شوند، بیننده حرکت را مشاهده خواهد کرد. این حرکت میتواند با نقاشی، مدلسازی، عکاسی، طراحی رایانهای یا جابهجایی اشیای واقعی ساخته شود.
بنابراین، انیمیشن یک تکنیک واحد نیست؛ بلکه خانوادهای گسترده از روشهای تولید تصویر متحرک است. ریشههای انیمیشن پیش از تولد سینما
ریشههای انیمیشن را باید پیش از اختراع سینما جستوجو کرد. انسان از دوران باستان تلاش داشته حرکت را با کنار هم قرار دادن تصاویر ثابت نشان دهد.
نقاشیهای پیدرپی از حیوانات در برخی غارها، تصاویر مربوط به حرکت انسان و حیوان و نمونههایی از نمایش مراحل مختلف یک عمل، نشان میدهند که تصور بازنمایی حرکت قدمتی طولانی دارد.
در برخی آثار تاریخی، مانند تصاویر آرامگاه بنیحسن در مصر، مراحل پیدرپی مبارزه و کشتی به شکل متوالی به تصویر کشیده شده است. این نمونهها را نمیتوان انیمیشن به معنای امروزی دانست، اما نشان میدهند که انسان از گذشته با ایده نمایش حرکت از طریق مجموعهای از تصاویر ثابت آشنا بوده است.
در قرن نوزدهم، ابزارهایی مانند فناکستوسکوپ، زوتروپ و پراکسینوسکوپ، توهم حرکت را از طریق نمایش سریع تصاویر ایجاد کردند. این ابزارها هنوز سینمای انیمیشن نبودند، اما یک اصل مهم را روشن کردند: مجموعهای از تصاویر ثابت میتواند در ذهن مخاطب به صورت حرکت دیده شود. نخستین تجربههای سینمای انیمیشن …
