دیشب، بهطور اتفاقی کلیپی را دیدم که سخن از حضرت سیدالکریم، عبدالعظیم حسنی علیهالسلام بود؛ همان بزرگمردی که نام و مرقدش قرنهاست برای مردم این سرزمین یادآور ایمان، ولایت و وفاداری به مکتب اهلبیت علیهمالسلام است.
اما ناگهان سخن به مقایسهای رسید که مرا بهتزده کرد: گفته شد که یکی از شخصیتهای معاصرِ شهید، اگر مقام و جایگاهش از حضرت عبدالعظیم حسنی علیهالسلام بالاتر نباشد، کمتر از ایشان نیست!
چند بار سخن را بازگرداندم و دوباره شنیدم. با خود گفتم: شاید اشتباه شنیدهام؛ شاید جمله ناقص است؛ شاید قرینهای پیش و پس از آن وجود دارد.اما افسوس که چنین نبود.
اینجا سخن بر سر کاستن از منزلت هیچ عالم، شهید، مجاهد یا خدمتگزار این کشور و ملت نیست. شهادت، علم، تقوا، مجاهدت و خدمت، هر یک فضیلتی بزرگ است و صاحبان آن سزاوار تکریماند. اما تکریم یک انسان، مجوز ساختن مرتبهای برای او نیست که برای اثبات آن، دلیل معتبر در اختیار نداریم.
میان «دوست داشتن» و «اثبات مقام» فاصلهای است به اندازه فاصله عاطفه تا برهان. …
