این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
روشنفکر ایرانی بیشتر سلبریتی بوده است تا روشنفکر، زیرا بیش از آنکه حرف خودش را بزند، به پسند مخاطبان خود توجه داشته است. مانند آوازخوانی که چون مخاطبانش تصنیف و ترانه میپسندند، او هم یکسره قید آواز را میزند و تابع پسند آنها تصنیفخوان و ترانهخوان میشود! و البته گاهی هم روشنفکران سکوت میکنند، نه چون از حکومت میترسند، بلکه چون مخاطبانشان هنوز تصمیم خود را نگرفتهاند! آلاحمد هیچکدام اینها نبود.
روشنفکر ایرانی مانند ملانصرالدین است که به مردم گرسنه میگوید انگار در کوچه بالایی آش میدهند و چون یورش مردم را به کوچه بالایی میبیند، خود نیز قابلمهای به دست میگیرد و بدان سو میشتابد! …












