به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، همه ما در زندگی با لحظاتی روبهرو شدهایم که احساس کردهایم دیگر هیچکس قادر نیست به کمکمان بیاید؛ نه دوستان، نه اعضای خانواده و نه حتی پول و قدرت. درست در همان لحظهای که انسان خود را کاملاً تنها و بیپناه میبیند، یک نام در عمق وجودش طنینانداز میشود؛ نامی که میتواند بزرگترین پناهگاه انسان در سختترین شرایط باشد. اما این پناهگاه مشترک چیست و چرا انسان در بحرانیترین لحظات زندگی به سوی آن بازمیگردد؟
پاسخ را میتوان در این عبارت نورانی قرآن یافت:
«قَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ»
در یکی از سختترین لحظات تاریخ، زمانی که مؤمنان در برابر سپاهی بزرگ قرار گرفته بودند و ترس وجودشان را فراگرفته بود، آنان به جای تکیه صرف بر امکانات ظاهری، این جمله را بر زبان آوردند. این عبارت فقط یک شعار نبود؛ بلکه نشانهای از عمیقترین شکل اعتماد به خداوند بود:
«خدا برای ما کافی است و چه نیکو کارسازی است.»
این آیه، درس بزرگی درباره معنای توکل در دشوارترین شرایط زندگی به انسان میدهد.
«حسبنا الله»؛ یعنی خدا برای ما کافی است …
