به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، همانطور که یافتههای پرشمار باستانشناسی نشان میدهند، آدمخواری گاهی بخشی از «منوی» دوران نوسنگی بوده است. اما با وجود اینکه استخوانهای انسانیِ باستانی گواهی میدهند که این عمل رخ میداده، شواهد بسیار اندکی دربارهی شکلِ انجام آن یا چراییِ اینکه انسانها گاهی به خوردن یکدیگر روی میآوردند، در دست است. آیا این کار برای رهایی از گرسنگی در دورانهای سخت و اضطراری بوده است؟ آیا قبایل مختلف، دشمنان شکستخورده خود را میخوردند؟ یا اینکه آدمخواری بخشی از آیینهای پیچیده بوده است؟
«ممکن است پاسخ برخی از این پرسشها در سه غار واقع در نزدیکی شهر گرانادا در جنوب اسپانیا نهفته باشد.
در مطالعهای که در مجلهی علوم باستانشناسی (Journal of Archaeological Science) منتشر شده است، تیم بینالمللی از دانشمندان به سرپرستی دکتر پالمیرآ سالادی در مؤسسه کاتالان دیرینبومشناسی انسانی و تکامل اجتماعی (IPHES-CERCA)، نزدیک به ۱۰۰۰ استخوان و دندان انسانی را که پیشتر از این مناطق حفاری شده بود، مورد بررسی قرار دادند. …
