کشکمشی از موزه هنرهای معاصر تا حسینیه هنر؛ ارادتی به مهدی فیروزان و مصطفی واحدی

مانده بودم برای رفتن بین دو مراسم. دو سمتِ یک پارک. یکی موزه هنرهای معاصر که بزرگداشت جناب «مهندس مهدی فیروزان» بود و دیگری حسینیه هنر که پاسداشت زنده یاد «آقامصطفی واحدی». بزرگداشتن دو نام و دو جایگاهی که هرکدامشان به گونه ای بزرگ اند و عزت ‌دارند، ولی همزمان در یک ساعت.  کشمکشی در مسیر موزه هنرهای معاصر تا حسینیه هنر  

یک دل می گفت، به مجلس بزرگداشت جناب مهندس «مهدی فیروزان» بروم تا در میان جمعی از روشنفکران و هنرمندان نامدار، از چهل سال تجربه های اثرگذار و ماندگار فرهنگی او بشنوم. او که نوشتن درباره شخصیتش و مدیریتش و آثارش از مدیریت انتشارات سروش تا شهرکتاب، کتابی ست چندصد برگ خواندنی. 

نیمه شب قبل از مراسم در گپ و گفتی با آقای مهندس فیروزان، گفتم که چینش سخنرانان برای نکوداشت او، گویای «فیروزان فرهنگمدار و فراتاثیر» نیست؛ چنانکه سال قبل هم که قرار بود طراحی مراسم بزرگداشت او را به این دوستدارش بسپارند، همه حرفم با دوستان ارشاد این بود، مراسم نکوداشت جناب فیروزان، نباید مدل مراسم ارشادی ها برگزار شود و... القصه که نشد... …