به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین ممکن است یک اشتباه کوچک کافی باشد تا صدای منتقد درون شروع به سرزنش کند: «باز خراب کردی»، «هیچوقت درست نمیشوی» یا «همه فهمیدند چقدر بیکفایتی».
گاهی نیز یک روز بد، فهرستی از شکستها و خاطرات ناخوشایند گذشته را به ذهن میآورد. شاید اگر دوستتان در چنین موقعیتی قرار میگرفت، به او میگفتید: «اشکالی ندارد، برای همه پیش میآید.» اما وقتی نوبت به خودتان میرسد، همان جمله ساده به نظرتان غیرواقعی یا حتی ممنوع میآید.
اینجاست که مفهوم شفقت به خود اهمیت پیدا میکند.
شفقت به خود قرار نیست ما را به افرادی تبدیل کند که اشتباههایشان را نادیده میگیرند یا همیشه برای خود بهانه میتراشند. پرسش اصلی این است: آیا میتوانیم هنگام شکست، ناراحتی یا شرم، بدون بیارزش کردن خود با آنچه رخ داده مواجه شویم؟ شفقت به خود چیست؟
کریستین نف، از پژوهشگران شناختهشده این حوزه، شفقت به خود را بر سه عنصر اصلی استوار میداند: مهربانی با خود؛ درک اینکه رنج و ناکامی بخشی از تجربه مشترک انسانهاست؛ مشاهده احساسات دشوار بدون غرق شدن در آنها. …













