اکوایران: بازارهای جهانی میتوانند با استفاده از ذخایر، خطوط لوله، کاهش تقاضا و مسیرهای جایگزین، شوک هرمز را تا حدی مهار کنند. با این حال، اهمیت راهبردی این تنگه از بین نرفته است. بستهشدن تنگه هرمز در ابتدا بهعنوان یکی از بزرگترین بحرانهای انرژی یک نسل تلقی شد. این آبراه در باریکترین نقطه تنها 75 کیلومتر عرض دارد و پیش از جنگ روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت، معادل ۲۰ تا ۲۵ درصد تجارت دریابرد نفت و گاز جهان، از آن عبور میکرد. توقف این جریان میتوانست قیمت نفت را به ۱۵۰ یا حتی ۲۰۰ دلار در هر بشکه برساند و علاوه بر نفت، تجارت مواد غذایی، کود و سایر کالاهای اساسی را مختل کند. بااینحال، قیمتها اگرچه از ۱۲۶ دلار عبور کردند، به اندازه پیشبینیهای اولیه افزایش نیافتند و بازار توانست شوک را جذب کند.
خبر مرتبط نفتکش در برابر نفتکش و خطر ورود به مرحله خطرناکتر درگیری؛ ترامپ استراتژی تازهای در برابر تهران اتخاذ کرده؟
اکوایران: بررسی رخدادهای اخیر این پرسش را مطرح کرده که آیا ترامپ استراتژی «جدید» دیگری در قبال ایران اتخاذ کرده و آیا این استرانژی میتواند مؤثر باشد؟
یکی از دلایل اصلی، وجود ذخایر نفتی و عرضه مازاد بود. از حدود ۲۰ میلیون بشکه نفتی که روزانه از رسیدن به بازار بازماند، ذخایر راهبردی و تجاری توانستند حدود ۹ میلیون بشکه را جبران کنند. همچنین حدود ۴۰۰ میلیون بشکه از ذخایر نفتی جهان، با هماهنگی آژانس بینالمللی انرژی، آزاد شد. آمریکا نیز صادرات خود را افزایش داد و رکورد جدیدی ثبت کرد. خطوط لوله جایگزین هم حدود ۶ میلیون بشکه در روز از اختلال را جبران کردند؛ عربستان و امارات توانستند نفت را از مسیرهای زمینی به بنادر دریای سرخ و فجیره منتقل کنند. چین و نقش انرژیهای جایگزین …
