عصرایران- سلولیت یکی از شایع ترین تغییرات ظاهری پوست است و بیشتر در ران ها، باسن و گاهی شکم دیده می شود. این حالت از نظر پزشکی خطرناک نیست و به معنای وجود یک بیماری جدی یا ناسالم بودن فرد نیست. سلولیت در زنان بسیار شایع تر از مردان است و حتی افرادی که وزن طبیعی دارند نیز ممکن است به آن دچار شوند.
سلولیت فقط به مقدار چربی بدن مربوط نمی شود. ساختار لایه های زیر پوست، بافت های همبند و رشته های فیبری که پوست را به بافت های زیرین متصل می کنند، نقش مهمی در ایجاد فرورفتگی های مشخصه سلولیت دارند. در مناطقی که سلولیت شکل می گیرد، نیروهای رو به بیرون ناشی از بافت چربی و نیروهای رو به داخل ناشی از رشته های فیبری با یکدیگر تعامل دارند و می توانند سطح پوست را ناهموار کنند.
یکی از دلایل شایع تر بودن سلولیت در زنان، تفاوت ساختار بافت همبند و چربی زیر پوست است. در زنان، رشته های فیبری زیر پوست عمدتا به شکل عمودی قرار گرفته اند، در حالی که در مردان این رشته ها الگوی متقاطع تری دارند و ساختار زیر پوست می تواند مقاومت بیشتری در برابر ایجاد فرورفتگی داشته باشد. به همین دلیل سلولیت در مردان بسیار کمتر دیده می شود.
ژنتیک نیز در میزان و محل ایجاد سلولیت نقش دارد. افزایش سن نیز می تواند با تغییرات پوست، کاهش خاصیت ارتجاعی و تغییرات بافت زیر پوست، ظاهر سلولیت را بیشتر نمایان کند. افزایش وزن نیز در برخی افراد باعث واضح تر شدن سلولیت می شود، اما سلولیت مختص افراد دارای اضافه وزن نیست.
به همین دلیل، کاهش وزن به تنهایی همیشه سلولیت را از بین نمی برد. فعالیت بدنی و حفظ وزن مناسب ممکن است در برخی افراد باعث شود سلولیت کمتر دیده شود، اما ساختار بافتی ایجادکننده آن همچنان می تواند وجود داشته باشد.
درمان سلولیت نیز به شدت آن و شرایط فرد بستگی دارد. بررسی های جدید نشان می دهند روش هایی مانند برخی درمان های مبتنی بر امواج، رادیوفرکوئنسی و بعضی روش های تزریقی می توانند در کاهش ظاهر سلولیت موثر باشند، اما شواهد درباره بسیاری از روش ها هنوز محدود است و نتیجه درمان همیشه دائمی نیست. …
