عصر ایران؛ امیر صدرا صیام- روز ملی سینما، بیش از آنکه صرفا مناسبتی برای تبریک گفتن به سینماگران و یادآوری تاریخ این هنر در ایران باشد، فرصتی است برای بازاندیشی در مفهوم «سینمای ملی».
سینمای ما سالهاست عنوان «سینمای ایران» را با خود یدک میکشد، اما آیا به همان اندازه «سینمای ملی» هم هست؟
پاسخ به این پرسش ساده نیست، چرا که ملی بودن سینما فقط به محل تولید فیلم، زبان فارسی، تابعیت فیلمساز یا حتی بازنمایی نشانههای فرهنگی و تاریخی یک سرزمین وابسته نیست.
سینمای ملی پیش از هر چیز باید بتواند «امر ملی» را به تصویر بکشد؛ یعنی آن بخش از تجربه مشترک مردم یک کشور را که فراتر از تفاوتهای قومی، طبقاتی، نسلی و جغرافیایی، به یک حافظه و سرنوشت جمعی پیوند میزند.
از این منظر، یکی از مهمترین نیازهای سینمای ایران، پرداختن به سوژههای ملی است؛ سوژههایی که ریشه در تاریخ، فرهنگ، جامعه، تجربه زیسته و مسائل مشترک ایرانیان داشته باشند. …
