عصر ایران؛ امیرعباس میرزاخانی - در جریان همایش جایزه ملی شهید باهنر، دکتر غلامعلی حدادعادل، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی (با پیشینۀ سالها قائممقامی وزارت آموزش و پرورش در دهۀ 60) در سخنانی با رویکردی آیندهنگرانه، بر جایگاه استراتژیک آموزش و پرورش تأکید ورزید.
او با طرح پارادوکسی میان «تأثیرات فوری اقتصادی» و «تأثیرات ماندگار فرهنگی»، معتقد است اهمیت آموزش و پرورش در ماهیتِ «غیرفعلی» نتایج آن نهفته است؛ یعنی برخلاف سایر وزارتخانهها، ثمره کار آموزش و پرورش در «اینجا و اکنون» نمایان نمیشود، بلکه به آینده تعلق دارد.
آقای حداد عادل با اشاره به اینکه اصلاحات پایدار تنها از مسیر مدرسه میگذرد، استدلال میکند اگرچه تعطیلی مدارس ممکن است در کوتاهمدت شوک اجتماعی ایجاد نکند، اما نادیده گرفتن آن، غفلت از زیربنای اصلی بقای یک جامعه است.
در واقع، نگاه او بر این محور استوار است که آموزش و پرورش ابزاری برای تحقق ارزشها و غایات «مکتب» در آینده است و تنها اهل بصیرت به این ضرورت واقفاند. …
