محاکمهای که بیش از شش هفته طول کشید و در آن موضوعاتی مانند سلامت روان، روانپریشی پس از زایمان و مسئولیت کیفری مادر مطرح شد، سرانجام در چهارم سپتامبر ۲۰۲۶ بدون صدور حکم پایان یافت؛ چرا که هیئت منصفه نتوانست درباره مسئولیت کیفری کلنسی به توافق برسد.
به گزارش خبرآنلاین، ماجرا به ۲۴ ژانویه ۲۰۲۳ بازمیگردد؛ روزی که کلنسی در خانه خانوادگیشان در شهر دوکسبری ایالت ماساچوست، سه فرزندش، «کورا» پنجساله، «داوسون» سهساله و «کالان» هشتماهه را خفه کرد. پس از آن، او از پنجره طبقه دوم خانه به بیرون پرید و بهشدت مجروح شد و در نهایت دچار فلج شد.
همسرش، پاتریک کلنسی، زمانی که به خانه بازگشت، ابتدا همسر مجروحش را پیدا کرد و سپس متوجه شد فرزندانشان در زیرزمین خانه کشته شدهاند. تماس اضطراری او با پلیس نیز در دادگاه پخش شد؛ تماسی که در آن پاتریک پس از یافتن کودکان با گریه فریاد میزد که «او بچهها را کشت.»
اما از همان ابتدا، وکیل مدافع کلنسی تلاش کرد پرونده را نه صرفاً بهعنوان یک قتل عمد، بلکه بهعنوان پیامد یک بحران شدید روانی مطرح کند. وکیل او گفت کلنسی در زمان قتلها به روانپریشی پس از زایمان مبتلا بوده؛ وضعیتی نادر اما جدی که میتواند ادراک فرد از واقعیت را مختل کند.
کلنسی نیز قتل فرزندانش را انکار نکرد، اما دفاعیاتش بر این اساس بود که به دلیل وضعیت روانیاش از نظر کیفری مسئول اعمال خود نبوده است. یکی از متخصصانی که در دادگاه شهادت داد، گفت کلنسی پس از حادثه از شنیدن صدایی سخن گفته بود که به او میگفت چارهای جز کشتن فرزندانش و سپس خودش ندارد.
در مقابل، دادستانها با وجود پذیرش مشکلات روانی کلنسی، استدلال کردند که او هنگام ارتکاب قتلها از اعمال خود آگاه بوده است. آنها بر شواهدی درباره رفتار و اقدامات او پیش از حادثه تکیه کردند و تلاش کردند نشان دهند قتلها اقدامی آگاهانه بوده، نه نتیجه از دست دادن کامل ارتباط با واقعیت. دادگاه و بنبست هیئت منصفه
محاکمه در سال ۲۰۲۶ برگزار شد و شهادت اعضای خانواده، دوستان، متخصصان سلامت روان و همسر سابق کلنسی را دربر گرفت. پس از پایان ارائه شواهد، هیئت منصفه از ۲۷ اوت وارد مرحله شور شد؛ اما پس از چندین روز نتوانست به نتیجه برسد. …
