خانه دوست کجاست؛ سفری ساده که به یک تجربه اخلاقی تبدیل می‌شود

عصر ایران؛ فرزانه متین - 40 سال گذشت از زمانی که نخستین فیلم از سه‌گانه کوکر عباس کیارستمی جلوی دوربین رفت.

کوکر منطقه‌ای در گیلان است که «خانه دوست کجاست؟» (۱۳۶۵)، «زندگی و دیگر هیچ» (۱۳۷۰) و آخرین پاره این سه‌گانه، «زیر درختان زیتون» (۱۳۷۳)، در آن ساخته شدند.

سال ۱۳۶۵ برای سینمای ایران سالی پربار و مهم بود؛ سالی که فیلم‌هایی چون «ناخدا خورشید»، «اجاره‌نشین‌ها»، «کژدم»، «طلسم»، «شیر سنگی» و «خانه دوست کجاست؟» ساخته شدند.

عنوان فیلم نیز از شعر معروف «نشانی» اثر سهراب سپهری وام گرفته شده است؛ شعری که در آن جست‌وجوی خانه دوست، بهانه‌ای برای سفری شاعرانه و درونی می‌شود.

سپهری در شعر فارسی، شاعری متفاوت و رها بود؛ شاعری که جهان را با نگاهی شخصی، شاعرانه و گاه عرفانی می‌دید.

حالا عباس کیارستمی با به تصویر کشیدن روح و کلمات شعر سپهری، با چنین طراوتی، بدون تردید یکی از زیباترین و شاعرانه‌ترین فیلم‌های خود را می‌سازد. …