برای بیش از یک قرن، نئاندرتالها بهعنوان موجوداتی خشن، کمهوش و ابتدایی تصور میشدند؛ اما شواهد باستانشناسی و ژنتیکی جدید نشان میدهد این خویشاوندان باستانی انسان توانایی ساخت ابزارهای پیچیده، شکار گروهی، استفاده از آتش و احتمالاً رفتارهای نمادین را داشتهاند.
به گزارش زومیت، در اوایل قرن بیستم، مارسلن بول، دیرینشناس فرانسوی، بقایای نئاندرتال معروف به «پیرمرد لاشاپل» را بررسی کرد. این نمونه به دلیل بیماریهای استخوانی و آسیبهای ناشی از سن، وضعیت طبیعی کاملاً سالمی نداشت. بااینحال، بول آن را به شکلی بازسازی کرد که موجودی خمیده، با حالت بدنی شبیه میمون و توانایی ذهنی محدود را نشان میداد.
بازسازی مارسلن بول تأثیر زیادی گذاشت و برای سالها تصویر غالب از نئاندرتالها شد. کتابها، فیلمها و داستانهای علمیتخیلی نیز همین تصور را تقویت کردند: موجودی سنگینرفتار، خشن و دور از تمدن. اما مشکل این بود که این تصویر بیشتر به یک تفسیر اشتباه از چند استخوان متکی بود تا مجموعهای از شواهد کامل.
بازسازی نئاندرتال لاشاپل-او-سن …
