عصر ایران - شامگاه دهم شهریور ۱۴۰۵، در حالی که خانواده ملاحی در خانه خود در شهر کوهستک از توابع شهرستان سیریک استان هرمزگان مشغول برگزاری مراسم عروسی بودند، صدای انفجار سقف خانه را شکافت.
به گزارش مقامهای محلی و جمعیت هلالاحمر ایران، دستکم چهار نفر از جمله یک کودک چهارساله به نام امیرعلی کریمی و یک نوجوان شانزدهساله جان باختند و بیش از شصت نفر مجروح شدند که بخش عمدهای از آنان زنان و کودکان بودند. صاحب خانه، علی ملاحی، پدر عروس، در مصاحبهای گفت همه حاضران غیرنظامی بودهاند و هیچ هدف نظامی در محل وجود نداشته است.
فرماندهی مرکزی آمریکا اعلام کرد نیروهایش هرگز غیرنظامیان را هدف نمیگیرند. با این حال، تحلیل بقایای مهمات توسط کارشناسان و رسانههای بینالمللی از جمله نیویورکتایمز نشان داد تسلیحات دقیق آمریکایی مانند موشک کروز اسالایام-ئیآر یا بمب سرشی جیاساودبلیو در محل یافت شده است.
ساختمان محل عروسی حدود ۱۴۰ متر با یک برج مخابراتی فاصله داشته که آن هم مورد حمله قرار گرفت ایران این حمله را جنایت جنگی خواند و به سازمان ملل نامه نوشت.
گزارشی درباره حمله آمریکا به یک عروسی در سیریک را اینجا ببینید
اما آنچه این رویداد را فراتر از یک حادثه میکند، سابقه طولانی حملات مشابه به مراسم عروسی در کشورهای منطقه است. از افغانستان گرفته تا عراق و یمن، گزارشهای متعددی وجود دارد که نشان میدهد جشنهای خانوادگی بارها به صحنه مرگ تبدیل شدهاند.
در افغانستان، یکی از اولین موارد شناختهشده به اواخر دسامبر ۲۰۰۱ در ولایت پکتیا بازمیگردد. هواپیماهای بی۵۲ و بی۱بی آمریکایی روستایی را که در آن مراسم عروسی برگزار میشد بمباران کردند.
گزارشها حاکی از کشته شدن بیش از ۱۰۰ نفر است و گفته میشود تنها دو زن زنده ماندند. مقامهای آمریکایی در آن زمان مدعی شدند هدف نیروهای طالبان بوده اما تحقیقات محلی خلاف آن را نشان داد.
در ماه مه ۲۰۰۲ در ولایت خوست، حمله بالگردها و هواپیماها به جشن عروسی دستکم ۱۰ نفر را کشت. آمریکاییها گفتند که خلبان تهدید شده بود. تیراندازی سنتی در هوا که بخشی از شادی افغانهاست، از سوی خلبانان به عنوان تهدید نظامی تفسیر شده بود. …
