روزنامه جوان نوشت: برای آنکه بدانیم آینده را چه کسی روایت میکند و آیا ایران زودتر تسلیم میشود یا امریکا و کشورهای منطقه، باید به این پرسش پاسخ داد که اگر تنگههرمز باز است و امریکا آن را تحتکنترل میداند، چرا قیمت نفت همچنان اوج میگیرد و واشینگتن خود اینچنین نگران است؟ پاسخ در مسئلهای است که وضعیت فعلی ایجاد کرده است که میتوان آن را «عدمقطعیت در آیندهی هرمز» نامید. پس فهم آینده در آمار کشتیهای عبوری نیست، در فهم بازار و معمای استراتژیک امریکا است. «باز بودن» به «شکنندگی» تعبیر میشود
قیمت نفت اگر بالا میرود، به این دلیل است که بازار باور کرده ثبات این آبراه برای همیشه از بین رفته است. ادعای امریکا دربارهی بازبودن تنگه، یک گزارهی نظامی لحظهای است، اما بازار به قابلیت تداوم این بازبودن نگاه میکند، و آشکارا همان گزارهی نظامی امریکا را دروغ میانگارد. هر درگیری، هر شلیک، هر رهگیری، به بازار میفهماند که هزینهی عبور از هرمز نامشخص و در حال افزایش است و این یعنی ریسک بالاتر، یعنی قیمت بالاتر.
کنترل ادعایی، حملات واقعی! …
