گروه قرآن و فعالیتهای دینی خبرگزاری فارس: دو بخش پایانی سوره ملک و پانزده آیه نخست سوره قلم، تصویری بههمپیوسته از دو جبهه ارائه میکنند، از یک سو انسانی که در برابر قدرت و تدبیر خداوند هیچ پناهگاهی جز او ندارد و از سوی دیگر پیامبری که در برابر فشار و تکذیب مخالفان، با «خُلُقٍ عَظِیمٍ» ایستاده است.
در نگاه علامه طباطبایی، محور اصلی این آیات، توحید در ربوبیت، اعتماد به خدا و آشکار شدن حقیقت در برابر تکذیب و لجاجت است.
وقتی وعده الهی از دور به واقعیتی نزدیک تبدیل میشود
در آیه ۲۷ سوره ملک میخوانیم که «فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِیئَتْ وُجُوهُ الَّذِینَ کَفَرُوا» یعنی هنگامی که وعده الهی را نزدیک و در برابر خود ببینند، چهرههای کافران درهم میرود.
نکته مهم این است که قرآن، وعده عذاب را چنان تصویر میکند که گویی ناگهان در برابر تکذیبکنندگان حاضر شده است.
کسانی که در دنیا با لجاجت میگفتند چنین وعدهای تحقق نخواهد یافت، در آن لحظه با همان چیزی روبهرو میشوند که آن را انکار میکردند. تعبیر «زُلْفَةً» بر نزدیک شدن و در دسترس قرار گرفتن این وعده دلالت دارد. …
