تلفن همراه برای خیلی از خانوادهها دیگر فقط وسیله تماس نیست. خرید میکنیم، پول جابهجا میکنیم، مدرسه بچهها را پیگیری میکنیم، قبض میپردازیم، پیامهای کاری و خانوادگی را میبینیم و گاهی حتی مهمترین اسناد و عکسهای زندگیمان را روی همین وسیله نگه میداریم. همین جاست که کلاهبرداری اینترنتی شکل تازهای پیدا میکند.
کلاهبردار دیگر لازم نیست یک هکر حرفهای باشد که ساعتها پشت یک سیستم بنشیند و رمز یک حساب را پیدا کند. گاهی کافی است یک پیامک طراحی کند، یک صفحه شبیه سایت اصلی بسازد یا خودش را جای کسی بزند که قربانی به او اعتماد دارد.
رئیس پلیس فتا فراجا در مهرماه ۱۴۰۴ اعلام کرد که کلاهبرداری اینترنتی همچنان در صدر جرایم فضای مجازی قرار دارد؛ به گفته سردار وحید مجید، ۴۰ درصد از کل پروندههای سایبری در ششماهه نخست سال ۱۴۰۴ مربوط به کلاهبرداری اینترنتی بوده است. پلیس فتا در همین بازه از مسدودسازی ۳۸۰ میلیارد تومان از وجوه سرقتشده است .
این اعداد شاید در نگاه اول فقط چند رقم بزرگ باشند، اما پشت هر پرونده یک نفر قرار دارد؛ کسی که ممکن است پول پساندازش، درآمد ماهانهاش یا سرمایهای که برای خرید خانه، درمان یا تحصیل فرزند کنار گذاشته بوده، از دست رفته باشد.
کلاهبردار اول پول را هدف نمیگیرد؛ احساس ما را هدف میگیرد
این پیامکها را تصور کنید:«ابلاغیه جدید برای شما صادر شد. برای مشاهده، روی لینک زیر کلیک کنید.»، «یارانه معیشتی شما نیاز به تأیید دارد.»، «مرسوله شما به دلیل نقص آدرس قابل تحویل نیست.» یا حتی:«مامان، گوشیام خراب شده. این شماره جدیدمه. فوری پول لازم دارم.»
مشکل همینجاست؛ پیام از چیزی حرف میزند که ممکن است واقعاً در زندگی ما اتفاق افتاده باشد. بالاخره ممکن است واقعاً منتظر یک بسته باشیم، ابلاغیهای برایمان آمده باشد یا فرزندمان واقعاً پول لازم داشته باشد. همین آشنایی و طبیعی به نظر رسیدن ماجراست که گاهی کار را برای کلاهبردار راحت میکند.
کلاهبردار تلاش نمیکند همیشه چیزی بگوید که از همان ابتدا غیرقابل باور باشد. او معمولاً یک موقعیت آشنا میسازد و بعد یک عنصر مهم به آن اضافه میکند: عجله.
حساب شما در معرض خطر است.
فقط تا امشب فرصت دارید.
اگر الان پرداخت نکنید، سفارش لغو میشود.
اگر الان وارد سامانه نشوید، یارانهتان قطع میشود. …
