برترین مدلهای هوش مصنوعی نتوانستند پیامدهای زیستی بازنویسی کل کد دیانای یک ویروس را پیشبینی کنند.
کمتر سامانه زیستی را میتوان یافت که به اندازه فاژ ΦX۱۷۴ یا «فایاکس» به طور جامع مطالعه شده باشد. با این حال، یک مطالعه جدید نشان میدهد که دانشمندان هنوز چیزهای زیادی درباره این ویروس برای یادگیری دارند.
ژنوم این ویروس، دیانای تکرشتهای حلقوی است که از پنج هزار و ۳۸۶ نوکلئوتید تشکیل شده و ۱۱ پروتئین را رمزگذاری میکند. این ویروس در دهه ۱۹۷۰ نخستین ژنوم کاملی بود که توالییابی شد و در دهه ۲۰۰۰ نیز نخستین ژنوم ویروسی بود که به صورت شیمیایی سنتز شد. نخستین ژنومهای ویروسی که با کمک هوش مصنوعی طراحی شدند نیز، همانطور که احتمالا حدس زدهاید، نسخههایی از فاژ فایاکس بودند.
اکنون پژوهشگران تقریبا تک تک نوکلئوتیدهای این ویروس را به طور نظاممند جهش دادهاند؛ اقدامی که برای نخستین بار در مورد یک ژنوم کامل انجام شده است. آنها سپس پیامدهای این تغییرات را بررسی کردند.
بیشتر این جهشها برای بقای ویروس زیانبار بودند، اما در بسیاری از موارد، مشخص کردن دلیل این اثرات دشوار بود. …
