آیتالله طالقانی از سالهای تحصیل در حوزه و آموختن قرآن، به دغدغههای اجتماعی و مبارزه سیاسی رسید و در مسجد هدایت، تفسیری اجتماعی و روزآمد از دین ارائه کرد؛ تفسیری که در کنار مبارزه با استبداد، به مسئله اقتصاد و مالکیت نیز توجه داشت. سالهای زندان و تبعید هم نتوانست او را از این مسیر جدا کند و حاصل آن، آثاری، چون «پرتوی از قرآن» بود.
پس از پیروزی انقلاب، تأکید طالقانی بر شورا و مشارکت مردم ادامه همان نگاه اجتماعی او بود؛ در عین حال، صراحتش در دفاع از اصول اسلامی حتی در برابر جریانهای نزدیک به او حفظ شد. امام خمینی (ره) او را «مجاهدی عظیمالشأن» و «ابوذر زمان» نامید؛ عالمی که سالها پیش از پیروزی انقلاب برای آن مبارزه کرد، هرچند تحقق آن را در مقطعی دشوار و دور از انتظار میدید.
منبع باشگاه خبرنگاران جوان انتهای پیام/ …
