فرارو– جفری دی. ساکس، استاد دانشگاه و مدیر مرکز توسعه پایدار دانشگاه کلمبیا
به گزارش فرارو به نقل از الجزیره، هفته گذشته دولت پاکستان رسماً اعلام کرد از تحریمهای یکجانبه و تازه ایالات متحده علیه ایران تبعیت نخواهد کرد و روابط تجاری خود را با این کشور همسایه ادامه میدهد.
این موضعگیری قاطع اسلامآباد تنها چند روز پس از آن صورت گرفت که پکن نیز رویکردی کاملاً مشابه اتخاذ کرد و مخالفت صریح خود را با کارزار تحریمی جدید واشنگتن ابراز داشت.
تحریمهایی که اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، در ۲۴ اوت (۳ شهریور) تحت عنوان «عملیات طرد اقتصادی» رونمایی کرد، از سوی واشنگتن به عنوان «سختگیرانهترین تحریمهای تاریخ» توصیف شده است؛ بستهای گسترده که با هدف اعمال «بزرگترین انزوای اقتصادی هماهنگ در تاریخ جهان» طراحی و تدوین شده است. «روز دی اقتصادی»؛ بنبست فشار حداکثری
پیش از این، دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، در حساب کاربری خود در شبکههای اجتماعی این راهبرد جدید را «روز دی اقتصادی» نامید. او تهدید کرد هر کشوری که «هر نوع راه تنفسی یا منفذ مالی» برای تهران فراهم کند، با «پیامدهای اقتصادی ویرانگر و عظیمی» از سوی واشنگتن مواجه خواهد شد.
پس از گذشت شش ماه از درگیریها، حملات هوایی و محاصره دریایی آمریکا که دستاورد راهبردی برای واشنگتن نداشته است، کاخ سفید اکنون میکوشد با ابزار فشار حداکثری و تنگنای معیشتی، ایران را وادار به پذیرش خواستههای خود کند.
این رویکرد نوین علاوه بر تعارض آشکار با موازین حقوق بینالملل، به دلایل متعدد ساختاری و ژئوپلیتیکی محکوم به شکست است. معادلات شکننده بازار نفت و بازی پکن با کارت عناصر نادر
نخستین عامل شکست این سیاست، شواهد تاریخی است؛ تجارب پیشین نشان میدهد کارزارهای تحریم اقتصادی هرگز توان ساقط کردن نظامهایی را که برای حفظ بقا و منافع ملی خود مصمم هستند، ندارند. …
