این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
حالا دیگر پر بیراه نیست اگر بگوییم «توقیف» به واژهای مستهلک و کماثر در ادبیات ایران، بهویژه در ساحت سینما و تلویزیون تبدیل شده است؛ واژهای که آنقدر تکرار شده و آنقدر آثار مختلف را برای مدتی به محاق برده و دوباره به چرخه نمایش بازگردانده که دیگر به سختی میتوان کارکرد تنبیهی یا حتی بازدارندهای برای آن متصور شد. کافی است نگاهی به روند توقیف آثار نمایشی در چند سال گذشته بیندازیم آثاری که زمانی با دلایلی مختلف از ادامه مسیر بازماندهاند اما مدتی بعد گاه با تغییراتی جزئی و گاه حتی بدون تغییر قابل توجه دوباره مجوز نمایش گرفته و به مخاطب عرضه شدهاند. …
