رویداد۲۴| نورمن در این رشتهتوییت به گزارش تازه آژانس بینالمللی انرژی اتمی درباره پرونده هستهای سوریه پرداخته است؛ پروندهای که بخش مهمی از آن به تأسیسات دیرالزور مربوط میشود. او تلاش میکند از جزئیات فنی گزارش آژانس به دو پرسش قدیمی پاسخ دهد: نخست اینکه آیا سوریه علاوه بر راکتور، در حال ایجاد یک چرخه سوخت هستهای مستقل بوده است؟ و دوم اینکه آیا دمشق برنامهای برای ساخت تأسیسات بازفرآوری و جداسازی پلوتونیوم داشته است؟
نورمن در پایان رشتهتوییت به یک دوراهی سیاسی نیز اشاره میکند: آیا شورای حکام اکنون باید با توجه به همکاری سوریه و اعلام حلشدن پرسشهای پادمانی، این پرونده را ببندد یا تحقیقات را ادامه دهد تا مشخص شود برنامه هستهای گذشته سوریه دقیقاً تا چه مرحلهای پیش رفته بود؟
سه مکان مرتبط با دیرالزور
نورمن مینویسد: «مهمترین بخش گزارش مربوط به سوریه که امروز از سوی آژانس بینالمللی انرژی اتمی منتشر شد، احتمالاً این قسمت است:
“C.2. سه مکان که از نظر کارکردی با سایت دیرالزور مرتبط بودند. . گزارش درباره سه مکانی که ادعا میشود از نظر کارکردی با سایت دیرالزور مرتبط بودهاند، اطلاعات نشان داد که…یکی از این مکانها با فعالیتهای تبدیل و/یا ساخت سوخت مرتبط بوده است؛ مکان دیگری برای نگهداری موقت مصالح ساختمانی… و مکان دیگر برای نگهداری موقت مصالح ساختمانیای بوده که به دیرالزور منتقل میشد یا از آنجا انتقال مییافت و برای فعالیتهای برنامهریزیشده بازفرآوری در نظر گرفته شده بود.»
چرا این مسئله مهم است؟
نورمن سپس توضیح میدهد:«چرا این موضوع اهمیت دارد؟
پس از آنکه سوریه درباره راکتور تخریبشده خود و همچنین محل نگهداری مواد هستهای که اخیراً اعلام شده بود، دسترسیهایی را در اختیار آژانس قرار داد، دو پرسش بزرگ و حلنشده باقی مانده بود.
پرسش اول این بود: آیا سوریه در حال ایجاد چرخه سوخت اورانیوم مخصوص به خود بود تا فلز اورانیوم طبیعی تولید کند…»
ادامه توضیح نورمن چنین است:«…فلزی که همراه با گرافیت بهعنوان سوخت راکتور هستهای مورد نیاز بود؛ همان راکتوری که کره شمالی به سوریه در ساخت آن کمک کرد و احتمالاً سوخت آن را نیز تأمین کرده بود. …
