رویداد۲۴| امیرحسین جعفری- برای قضاوت نهایی درباره یک سریال، تماشای دو قسمت کافی نیست؛ اما همین دو قسمت برای شناخت فرم، فضای بصری و خط زمانی روایت کافی است.
فصل نخست «کارآگاه علوی» در دوران پهلوی اول میگذشت و احمد نجفی در نقش علوی، کارآگاهی حدوداً ۵۰ ساله بود که بیشتر پروندههای شهری و جنایی را دنبال میکرد و در نهایت به دلیل پایبندی به شرافت حرفهای تبعید شد. فصل دوم نیز با ارجاع به همین گذشته آغاز شد و داستان علوی را در سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۲۹ ادامه داد؛ دورانی که مسائل سیاسی بیش از گذشته وارد پروندههای او شد؛ بنابراین انتظار طبیعی این بود که فصل سوم، روایت را به سالهای پس از کودتای ۲۸ مرداد و سپس دهه ۴۰ ببرد. اما سری سوم دوباره به فضای پهلوی اول بازمیگردد و همین مسئله، نسبت آن را با دو فصل قبلی مبهم میکند.
پرسش ساده، اما مهم این است: اگر علوی در فصل نخست در دوران پهلوی اول کارآگاهی حدوداً ۵۰ ساله بود، چرا حالا دوباره به همان دوره برگشتهایم و اساساً نسبت سنی و زمانی این شخصیت با روایت قبلی چیست؟ صحنه پردازی بدون مطالعه تاریخی
بهتر بود نام سریال به جای کارآگاه علوی، شرلوک علوی گذاشته میشد واحمد نجفی را هم به کلی کنار میگذاشتند تا حداقل این سریال با سریهای قبلی کارآگاه علوی اشتباه گرفته نشود. در تمامی صحنه پردازیها آنچه به نمایش گذاشته شده، صحنه پردازی فانتزی از دوران پهلوی اول است. عمق این مسأله در داخل ساختمان شهربانی قابل مشاهده است. میزکار کارآگاه علوی و رئیس او در کنار زمین شطرنجی و دیوارهای چوبی کارشده، کاملاً این ادعا را ثابت میکند که صحنه پردازان هیچ درکی از فضای سالهای ۱۳۱۰-۱۳۲۰ نداشتهاند.
بیشتر بخوانید:سکانس جنجالی لمس مرد توسط زن در سریال کارآگاه علوی
(ویدئو) تیزر قسمت دوم «کارآگاه علوی»؛ پرونده مرگ همسر سفیر ایران در آلمان …
