به گزارش ایرنا، پیاده روی های طولانی برای دسترسی به نقطه ای برای دستیابی به اینترنت و رفتن به ارتفاعات به همین منظور برای مناطق روستایی تجربه ای آشنا است و روایتهایی از برخی روستاهای لرستان این مسئله را ملموستر میکند؛ از دانشآموزی که برای دسترسی به اینترنت به ارتفاعات اطراف روستا میرود تا خانوادهای که به دلیل نداشتن گوشی هوشمند کافی، امکان استفاده همزمان چند فرزند از کلاسهای مجازی را ندارد. در روستای قلعه رستم ازنا نیز روایت هایی مختلفی در این زمینه در فضای مجازی منتشر شده از جمله اینکه ماه گذشته خبری مبنی بر اینکه سقوط یک فرد از ارتفاع که به منظور دستیابی به نقطه اتصال اینترنت منتشر شد می توان اشاره کرد، روایتی که در این گزارش بهعنوان نمونهای از پیامدهای نقاط کور ارتباطی مورد توجه قرار میگیرد.
بنا بر آمار از مجموع هزار و ۵۶۹ روستای بالای ۲۰ خانوار لرستان، هزار و ۴۳۳ روستا، معادل ۹۱ درصد زیر پوشش اینترنت قرار دارد و برای ۱۳۶ روستای باقیمانده نیز برنامهریزی انجام شده است.
همین ارقام نشان میدهد بخش بزرگی از مسیر توسعه زیرساختی طی شده، اما همزمان این پرسش را مطرح میکند که آیا قرار گرفتن یک روستا در فهرست مناطق زیر پوشش فقط به معنای دسترسی پایدار و باکیفیت همه ساکنان آن روستا به اینترنت است.
موضوع، نفی توسعه انجامشده یا نادیده گرفتن آمارهای رسمی نیست؛ بلکه بررسی فاصله احتمالی میان «پوشش» در تعریف فنی و اداری و «دسترسی» در تجربه روزمره مردم است، در این فاصله آموزش مجازی یکی از مهمترین عرصههایی است که آثار این شکاف را آشکار میکند؛ جایی که ضعف اینترنت، نداشتن ابزار مناسب و ناپایداری شبکه میتواند به صورت مستقیم بر امکان حضور دانشآموزان در فرایند آموزش اثر بگذارد.
روایتهایی که مسئله را ملموس میکنند/ وقتی آموزش مجازی به اینترنت پایدار گره میخورد
روایت دانشآموزان، معلمان و ساکنان برخی مناطق روستایی از اینترنت ضعیف، نقاط کور و ناپایداری شبکه حکایت دارد؛ شکافی که در آموزش مجازی، خدمات روزمره و حتی برقراری تماسهای ضروری خود را نشان میدهد و این پرسش را پیش میکشد که «پوشش ارتباطی» در آمارهای رسمی تا چه اندازه با «دسترسی واقعی» مردم در زندگی روزمره منطبق است. …
