به گزارش خبرنگار ایرنا، بهورزان، نیروهای خط مقدم نظام سلامت در روستاها و مناطق دورافتاده هستند، زنانی و مردانی که در نزدیکترین نقطه به زندگی مردم، مراقبتهای بهداشتی، آموزش، بیماریابی، واکسیناسیون و پیگیری وضعیت سلامت خانوادهها را دنبال میکنند و گاه برای رساندن یک خدمت ساده بهداشتی، باید مسیرهای طولانی و دشواری را پشت سر بگذارند.
در فارس هزاران نفر از خدمات این نیروها بهرهمند هستند و پشت آمارها، روایتهای متفاوتی از زندگی و خدمت در روستا و میان عشایر جریان دارد.
۱۲ شهریورماه در تقویم سلامت کشور به عنوان «روز بهورز» نامگذاری شده است، روزی برای یادآوری نقش نیروهایی که بخش مهمی از خدمات مراقبتهای اولیه سلامت را در خانههای بهداشت روستایی ارائه میکنند.
بهورزان از میان مردم همان مناطق انتخاب میشوند و به دلیل شناختی که از محیط، خانوادهها و شرایط زندگی جامعه تحت پوشش خود دارند، ارتباط نزدیکی با مردم دارند.
در فارس، این روایت را میتوان در ۲ جغرافیای متفاوت دنبال کرد؛ از روستای حاجیآباد شهرستان مرودشت تا مسیرهای کوچ عشایر قشقایی. مرضیه فلاحی و زهرا رضایی کهواده، هر دو بهورز هستند، اما محل خدمتشان دو تصویر متفاوت از دشواریهای دسترسی به خدمات سلامت را پیش روی ما میگذارد؛ یکی در میان خانوادههای روستایی و دیگری در کنار مردمی که زندگیشان با کوچ و تغییر محل سکونت گره خورده است. وقتی سلامت از خانه به خانه دنبال میشود
مرضیه فلاحی ۲۷ سال دارد و پنج سال و هفت ماه است که در خانه بهداشت روستای حاجیآباد شهرستان مرودشت به عنوان بهورز فعالیت میکند.
علاقهاش به حوزه سلامت و پزشکی، فرصتی که برای شرکت در آزمون بهورزی پیدا کرد و مهمتر از همه، علاقه به خدمت به مردم روستا، او را به این مسیر کشاند.
اما آنچه در تجربه فلاحی بیش از هر چیز به چشم میآید، فقط حضور در خانه بهداشت نیست؛ بخشی از کار او زمانی معنا پیدا میکند که برای پیگیری وضعیت یک مادر باردار، به خانه او میرود.
وی در گفت و گو با ایرنا میگوید: یکی از بخشهای مهم فعالیتش، مراقبت از مادران باردار، آموزشهای مرتبط با بارداری و فرزندآوری و پیگیری بهموقع وضعیت آنهاست؛ بهویژه زمانی که بارداری در گروه پرخطر قرار داشته باشد، ممکن است لازم باشد برای انجام مراقبتهای معمول و پیگیری شرایط مادر، به منزل او مراجعه کند. …
