به گزارش خبرنگار سینمایی ایرنا، شاید آن روز برای بچههای نازیآباد، ۱۱ فروردین فقط یکی از روزهای تعطیلات نوروز بود؛ روزی برای بازی در کوچه، دویدن میان خانهها و تماشای رفتوآمد آدمهایی که سال تازه را آغاز کرده بودند اما در گوشهای از محله، اتفاقی در حال شکلگیری بود که میتوانست یک روز معمولی را به خاطرهای فراموشنشدنی تبدیل کند؛ پردهای برپا شده بود تا سینما این بار نه در لالهزار و نه پشت درهای سالنهای شناختهشده پایتخت بلکه در میان مردم یک محله جنوبی جان بگیرد.
تصاویر آرشیوی ایرنا از ۱۱ فروردین ۱۳۴۳، مردم نازیآباد را در یکی از نخستین تجربههای سینمای سیار نشان میدهد؛ قابهایی سیاهوسفید از روزگاری که تماشای فیلم هنوز تجربهای جمعی، کمیاب و هیجانانگیز بود. در آن تصاویر، سینما فقط یک فیلم یا وسیله سرگرمی نیست؛ اتفاقی است که مردم را کنار یکدیگر نشانده و برای ساعتی فضای محله را تغییر داده است. …
