در جهان امروز، کشورها فقط با قدرت سیاسی و اقتصادی شناخته نمیشوند؛ تصویر آنها در افکار عمومی بخشی از سرمایه ملی محسوب میشود. این تصویر از طریق رسانه و سینما، دانشگاه، ادبیات، هنر و موسیقی، صنایع دستی و گردشگری، ورزش، کتاب و… شکل میگیرد.
از این منظر، دیپلماسی عمومی دیگر صرفاً انتقال پیام دولتها به مردم سایر کشورها نیست؛ بلکه فرایندی برای ایجاد شناخت، اعتماد و گفتوگو میان جوامع است. یونسکو نیز بر نقش فرهنگ، زبان، ادبیات و تبادل فرهنگی در ایجاد تفاهم میان ملتها تأکید دارد.
دیپلماسی عمومی، تبلیغات نیست
یک اصل مهم را همواره باید مدنظر داشت؛ دیپلماسی عمومی با تبلیغات تفاوت دارد. مخاطب خارجی زمانی با یک فرهنگ ارتباط برقرار میکند که احساس کند با یک پیام رسمی مواجه نیست. از این روی میتوان از مسیر شعر و ادبیات، موسیقی و معماری، علم و هنر، ورزش و سینما، کتاب و … ایران را معرفی و روایت کرد. در این چارچوب، کتاب میتواند به ابزاری آرام و نرم، عمیق و ماندگار در منظومه دیپلماسی عمومی تبدیل شود.
کتاب؛ سفیر فرهنگ …
