در تحلیل رفتار سیاسی و دیپلماتیک ایالات متحده آمریکا، تفکیک میان «گفتمان کارزارهای انتخاباتی» و «دکترینهای رسمی سیاست خارجی» یک ضرورت روششناختی است. اظهارات دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا مبنی بر اینکه «اگر ایران سلاح هستهای داشت، باید به رهبرش زنگ میزدم و میگفتم قربان...» نمونهای بارز از خلق یک «فرض خلاف واقع» در بستر پوپولیسم انتخاباتی است. این گزاره نه یک تحلیل صادقانه، نه یک موضعگیری حقوقی و نه سیگنالی راهبردی از سوی واشنگتن است؛ بلکه صرفاً یک تاکتیک اقناعی برای مخاطب داخلی آمریکا با هدف بزرگنمایی شخصی است.
با این حال، تلاقی این اظهارات با رفتارهای اخیر آژانس بینالمللی انرژی اتمی، نیازمند تبیینی دقیق از منظر حقوق بینالملل و دکترین بازدارندگی است تا راه بر تفسیرهای انحرافی بسته شود.
۱. ساختار سیاسی داخلی آمریکا و کارکرد «برهان خلف» در پوپولیسم …
