«خودگویی و خود خندی عجب مرد هنرمندی.» همه ما این ضرب المثل را بارها در وصف افراد و نهادهای بسیاری شنیده و یا به کار بردهایم. هر سازمانی که فقط گزارشهای خودش را بخواند، دیر یا زود تصویری از خود پیدا میکند که با واقعیت فاصله دارد؛ دولت نیز از این قاعده مستثنی نیست. دولت برای آنکه بداند تصمیمهایش تا چه اندازه درست، مؤثر و اعتمادآفرین بوده است، به آیینهای نیاز دارد که تنها منعکسکننده عملکرد خود نباشد، بلکه جامعه و تجربه مردم از عملکرد دولت را نیز بازتاب دهد.
از این منظر، مطالعات دفتر هیأت دولت در حوزه بررسیهای نظارتی از جنبه پساتصمیمگیری و تک ذینفعی گام به الگوهای پیشاتصمیمگیری و مشارکت محور حرکت کرده است. مطالعات کاربردی دولت صرفاً تولید گزارش و آمار نیست؛ بلکه ساختن آیینهای است که دولت بتواند خود، تصمیمهایش و پیامدهای تصمیمهایش را در آن ببیند. …
