سرای تومانیان، مشهور به «پادگان روسها»، در فهرست آثار ملی ثبت نشده بود. اما این تنها بخشی از واقعیت است. بخش مهمتر آن است که سردر این بنا رسماً دارای رده حفاظتی بود و اداره میراثفرهنگی، حفظ و عدم تخریب آن را به مدیریت شهری اعلام کرده بود.
این آگاهی محل اختلاف نیست. در توضیحات منتشر شده از سوی شهرداری نیز تصریح شده که میراثفرهنگی، سردر را واجد رده حفاظتی دانسته و بر ضرورت حفظ آن تاکید کرده بود. بنابراین نمیتوان تخریب را به ناشناخته بودن ارزش بنا یا بیاطلاعی مدیریت شهری نسبت داد.
ماجرا از یک مطالبه قابل فهم آغاز شد. ساکنان محل از متروک بودن ملک، ناامنی و حضور افراد آسیبدیده اجتماعی شکایت داشتند. شهرداری نیز براساس بند ۱۴ ماده ۵۵ قانون شهرداری، وظیفه داشت خطر ناشی از دیوارهای ناایمن را برطرف کند. اما آنچه در ادامه رخ داد، مرز میان «رفع خطر» و «رفع اثر» را از میان برد. …
