به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از شفقنا از نشریه فارنپالیسی؛ ایالات متحده به ساختن دشمنانی مادامالعمر عادت دارد.
تحلیلگران اغلب در رسانهها درباره «جنگهای بیپایان» یا «جنگهای ابدی» بحث میکنند، اما کمتر صحبتی از آنها درباره دشمنان ابدی میشنویم- که به کشورهایی اطلاق میشود که در همان لحظهای که برای نخستین بار در ذهنیت واشنگتن به دشمن تبدیل شدند، انگار در کهربا گرفتار آمده و در زمان منجمد شدهاند.
یک انقلاب، یک بحران گروگانگیری، یک جنگ یا یک حمله از این نظر گویی به یک لنز یا عدسی دائمی برای نگاه کردن به آن کشور تبدیل میشود؛ اتفاق یا زاویهای که جوامع پیچیده و در حال تغییر را سادهسازی کرده و مسطح و یکدست جلوه میدهد و نارضایتیها، شکایتها و کینههای قدیمی را به سیاست پایدار ایالات متحده تبدیل میکند- که بیشتر از این که در استراتژی و محاسبه سیاسی ریشه داشته باشد، ریشه در احساسات دارد. …
