به گزارش اقتصادنیوز، طی شش ماه گذشته نقشه تجارت جهانی گاز مایع دوباره از نو ترسیم و به نمونه کوچکی از یک بحران جهانی تبدیل شده است.
به نوشته بلومبرگ، در اوایل یک صبح ابری ماه ژوئن، کشتی کلیپر ونگارد پس از ۴۸ روز سفر دریایی، در حالی که گاز مایع را از ایالات متحده حمل میکرد، به بندر هالدیا در خلیج بنگال رسید. این سفر - که اولین سفر طی نه سال خدمت این نفتکش بود - تقریباً هفت برابر بیشتر از مسیر معمول حمل محمولهها از خلیج فارس به مقصد هند طول کشید - هر چند احتمالا هزینه حمل بار آن تنها ۳۰٪ بیشتر باشد. نمونهای از یک بحران گستردهتر
مدتها بود که حضور کشتیهای غولپیکر در هالدیا امر رایجی محسوب میشد. این بندر نقطه شروع یک زنجیره تأمین پیچیده است که سوخت - که توسط صدها میلیون نفر در سراسر هند در آشپزخانهها، کورهها و آهنگریها از آن استفاده میکنند - را از طریق مخازن ذخیرهسازی، کارخانههای بطریسازی و در نهایت به توزیعکنندگان کوچک منتقل میکند.
خبر مرتبط برندگان و بازندگان اقتصادی جنگ ایران | هم انرژی پاک هم انرژی «کثیف» از بحرانِ نفتی سود بردهاند | فقرای جهان در معرض خطرند!
اما، این وضعیت با شروع حملات ایالات متحده و اسرائیل به ایران در پایان فوریه تغییر کرد و تهران را بر آن داشت تا کنترل خود را بر تنگه هرمز افزایش دهد. بدین ترتیب، انتقال LPG از طریق این آبراه تا حدود 80 درصد کاهش یافت و بندر هالدیا خلوت و خلوتتر شد. اکنون رسیدن هر محموله به این بندر به کاهش کمبود گاز کمک میکند - کمبودها در چند ماه پیش به اندازهای شدید بودند که باعث درگیریهای مسلحانه، منوهای غذایی ویژه دوره جنگ و حتی سرقت محمولههای گاز میشدند.
نحوه سازگاری صنعت LPG با ماهها کاهش محمولهها و روابط عرضهی کاملاً تغییر یافته، نمونه کوچکی از یک بحران انرژی گستردهتر را ارائه میدهد. از شرق هند تا کانال پاناما، ابتکارهای مختلفی به جهان کمک کردهاند تا از هولناکترین سناریوهای پیشبینیشده در روزهای اولیه جنگ جلوگیری کنند - هر چند این کار هزینههایی داشته است. نسخه کوچکتر از شوک جنگ ایران …
