به گزارش اقتصادنیوز به نقل از ایرنا، ناترازی سوخت در ایران بویژه بنزین محصول یک معادله حلنشده طی بیش از سه دهه اخیر است؛ افزایش ورود خودروهای جدید، غفلت از اسقاط به موقع ناوگان فرسوده، تاخیر در ورود به دنیای خودروهای برقی و هیبریدی، کاهش کیفیت خودروهای داخلی و عقب ماندگی آنها از فناوری های روز که مصرف سوخت را به حداق می رساند، از عواملی است که رشد مصرف بنزین را در پی داشته که در کنار رشد نکردن منطقی نرخ سوخت متناسب با نرخ تورم سالانه به این معادله نابرابر دامن زده است. این وضعیت در حوزه سوخت، همچون میراث دولت های گذشته، به دولت چهاردهم نیز به ارث رسیده است آن هم در شرایطی خاص؛ یعنی اگر در گذشته دولت توان و منابع لازم را برای تامین بخشی از کسری بنزین مورد نیاز از طریق واردات داشت، در شرایط کنونی که کشور در جنگ تحمیلی ، محاصره و تحریم قرار دارد، هم تامین منابع واردات بنزین برای دولت دشوار است و هم امکان واردات و ذخیره سازی آن با توجه به شرایط جهانی و جنگ میسر نیست.
به همین دلیل است که دولت چهاردهم برای حل مشکل بنزین بر مدیریت مرحلهبندی شده سوخت و مصرف بنزین تاکید دارد زیرا داده های آماری نشان می دهد که کشور در چرخه معیوب در حوزه بنزین گرفتار شده به طوری که به هر میزانی که افزایش تولید یا واردات بنزین رقم می خورد، به همان میزان بر میزان مصرف هم افزوده می شود.
بنابراین شدت مصرف بنزین، فرسودگی زیرساخت حمل و نقل شخصی و عمومی و ناکافی بودن تعداد و کیفیت حمل و نقل عمومی از جمله عوامل کلیدی در شکل گیری شرایط موجود هستند که در کنار دیگر عوامل شرایطی را بوجود آورده اند که یک کشور نفت خیز به واردکننده سوخت تبدیل شود. بنابراین مشکل اصلی در اینجا فقط کمبود تولید نیست بلکه داستان از شکاف عمیق میان نرخ رشد مصرف و بهرهوری ناوگان حکایت دارد
در چنین شرایطی مسعود پزشکیان رئیس جمهوری حفظ ثبات اجتماعی برای اصلاحات اقتصادی را ضروری دانسته است و بر این نکته تاکید دارد که کشور در نقطهای قرار ندارد که بتواند هزینههای آزمون و خطای ناشی از تصمیمات ناگهانی را پرداخت کند.
پزشکیان بر لزوم همراهی سران قوا برای عبور از این تنگنا تاکید دارد و اینکه هرگونه اصلاح قیمتی یا ساختاری نباید دهکهای آسیبپذیر را به زیر خط فقر براند. وقتی خودروهای جدید، بار فرسودگی را سبک نمیکنند …
