به گزارش اقتصادنیوز، سالها فشار اقتصادی، کاهش قدرت خرید، نااطمینانی نسبت به آینده و حالا تجربه یک دوره پرتنش جنگ نظامی، بخشی از جامعه ایران را با پرسشهای تازهای درباره تاب آوری، امید اجتماعی و آیندهنگری مواجه کرده است. در چنین شرایطی، مسئله فقط دشواریهای معیشتی نیست؛ بلکه فرسایش تدریجی اعتماد، کاهش احساس اثرگذاری و باریکتر شدن افق آینده میتواند به یکی از مهمترین چالشهای اجتماعی تبدیل شود.
عباس نعیمی جورشری، جامعهشناس، معتقد است خطر اصلی در شرایط امروز، نه صرفاً افزایش فشارها، بلکه فرسایش تدریجی ظرفیت جامعه برای بازسازی امید و اعتماد است؛ وضعیتی که ممکن است جامعه را از «تحمل بحران» به سمت «فرسایش سرمایه اجتماعی» سوق دهد.
خبر مرتبط آزادارمکی: جامعه در وضعیت اضطراری است | نیازمند مدیریت عاقلانه و سیاستورزی هستیم | مسأله فقدان مسیر برای تغییر است نه فقر!
اقتصادنیوز: تقی آزادارمکی، جامعهشناس معتقد است فشارهای اقتصادی و انسداد اجتماعی میتواند زمینه اعتراض را فراهم کند؛ چرا که مسئله فقط فقر نیست، بلکه احساس نداشتن راه تغییر است.
او در گفتوگو با اقتصادنیوز توضیح میدهد که چگونه انباشت بحرانها میتواند بر تابآوری جامعه اثر بگذارد و چرا آینده پس از جنگ، بیش از هر چیز به بازسازی رابطه میان دولت و جامعه وابسته است.
گفتوگوی عباس نعیمی جورشری، جامعهشناس را با اقتصادنیوز بخوانید.
****
*در سالهای اخیر جامعه ایران با مجموعهای از فشارها مانند مشکلات اقتصادی، کاهش قدرت خرید، افزایش نااطمینانی و همچنین تجربه یک دوره پرتنش امنیتی و جنگی مواجه بوده است. از نگاه جامعهشناسی، آیا میتوان گفت این فشارهای انباشته بر میزان تابآوری جامعه و سرمایه اجتماعی اثر گذاشته است؟ برای سنجش این وضعیت چه نشانههایی را باید مورد توجه قرار داد؟
به نظرم باید میان تابآوری و تحمل تمایز گذاشت. اینکه جامعه در شرایط دشوار همچنان به زندگی روزمره ادامه میدهد، لزوماً به معنای برخورداری از تابآوری بالا نیست؛ گاهی این استمرار، حاصل سازگاری اجباری با بحران و کاهش تدریجی انتظارات است. …
