براساس گزارشی از نشریه اکونومیست، موافقان حملونقل رایگان عموما بر سه ستون استدلال تکیه میزنند: نخست آنکه کرایه گرفتن، سدی پیش پای شهروندان میگذارد و با ریزش مسافران، بهای تمامشده سیستم به ازای هر نفر بالا میرود. پیامد محتوم این وضعیت، افت سرمایهگذاری و شکلگیری شبکهای نحیف و کمتعداد با درنگهای طولانی میان سفرهاست؛ چرخهای معیوب که بهرهوری اقتصادی را میبلعد. در برابر، بخشودن کرایهها میتواند موجی از مسافران تازه را به ایستگاهها بکشاند، دایره خدمترسانی را بگستراند و در فرجام کار، کیفیت تجربه سفر را برای همگان ارتقا دهد. دوم آنکه بلیت رایگان، ترمز تاختوتاز خودروهای شخصی در خیابانها را میکشد. واقعیت این است که رانندگان، بهای تمام و کمال هزینههای اجتماعی رانندگی از آلودگی هوا و راهبندان گرفته تا خطرات جانبی را از جیب نمیپردازند و دقیقا به همین دلیل، بیش از اندازه به خیابانها سرازیر میشوند. …
روزنامه دنیای اقتصاد / ۲ ساعت قبل
بلیت گزاف «متروی رایگان»
زهران ممدانی، شهردار نیویورک، کارزار انتخاباتیاش را بر موج وعده اتوبوسهای رایگان به پیش راند. اکنون در تالین، پایتخت استونی و مناطقی از فرانسه نیز سفر با ناوگان شهری برای ساکنان رایگان است؛ در آلمان هم زمانی یارانه بلیتها چنان اوج گرفت که میشد هزینه رفتوآمد را عملا «هیچ» انگاشت. توده مردم با آغوش باز از چنین طرحهایی استقبال میکنند و سیاستمداران بهویژه پوپولیستها شیفته اعلام آنند. اتوبوس بیکرایه و در نگاهی فراگیرتر حملونقل ارزانقیمت، این روزها جذابیت بیسابقهای یافته است؛ با این همه، پای حسابوکتاب اقتصادی که به میان میآید، کارنامه این دستودلبازیها به شکلی شگفتآور ناامیدکننده از آب درمیآید.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
