دنیایاقتصاد: بهرغم تمرکز گسترده جامعه اطلاعاتی اسرائیل بر فناوریهای پیشرفته، عملیات «طوفانالاقصی» و فرسایش اطلاعات انسانی در غزه، سرویسهای اطلاعاتی تلآویو را بار دیگر به بازارزیابی وابستگی به تکنولوژی و اهمیت بازسازی شبکههای نفوذ انسانی سوق داده است. بر اساس تقسیمبندی «یعقوب آمیدرور»، مشاور سابق امنیت داخلی اسرائیل، نفوذ اطلاعاتی عمدتاً از سه روش صورت میگیرد: اعزام مأمور از کشور خودی که وفاداری بالایی دارد اما با محدودیت دسترسی مواجه است؛ استخدام مأموران محلی در کشور هدف که به دلیل دسترسی مستقیم به مراکز حساس بسیار باارزشاند اما وفاداری آنها همواره محل تردید است؛ و در نهایت ایجاد هویت محلی ساختگی برای مأموران آموزشدیده (مانند پرونده الی کوهن در سوریه) که ریسک بالایی دارد اما نتایج استراتژیک میآفریند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش «د کریدل»، بخش مهمی از دکترین اطلاعاتی اسرائیل بر پوششهای تجاری و سرمایهگذاریهای بلندمدت استوار است. پرونده افشاشده در ترکیه طی سال ۲۰۲۶ نشان داد که موساد چگونه توانسته از طریق پوشش تجارت سنگ مرمر و قطعات صنعتی، شبکهای ۱۰ ساله را برای ردگیری مخالفان و جمعآوری دادههای منطقهای هدایت کند. تجارت مشروع، بهانه سفر، جابهجایی پول و پوششی امن برای نزدیک شدن به اهداف فراهم میسازد؛ اما همین ابزار در صورت افشا، به باری سنگین برای مأمور تبدیل میشود. با این حال، مهمترین واقعیت ساختاری در الگوی اطلاعاتی اسرائیل، «پذیرش انقضاپذیری و مصرفی بودن مأموران» است. …
