سخنان روحانی در این نشست، بیش از هر چیز دعوتی است برای پایان دادن به انحصارگرایی رسانهای و پذیرش منطق مشورت با مردم در تصمیمات سرنوشتساز بینالمللی. روحانی با بیان اینکه «صدای ملی و سیمای ملی اگر با زبان نرم و لین و در چارچوب درست برای بیدارگری جامعه حرکت نکرد و مرکزی برای اختلاف شد»، گفت: «صدا و سیما جایگاهی برای آن شد که گروه کوچکی از آن نفع ببرند و اکثریتی از آن ضرر ببینند. کنار آن صداوسیما کسی قرار نمیگیرد و کسی نمیخواهد این سیما را ببیند و این صدا را بشنود. حالا از رئیسجمهورش گرفته که نمیخواهد تا افراد عادی جامعه.»
وی ادامه داد: «این مردم بزرگ که این همه کار بزرگ و عظیم انجام دادند، ما نباید به مردم احترام کنیم؟ یعنی صداوسیما نباید ملی شود؟ باز هم بعد از ۱۲ روز، نباید ملی شود؟ بعد از ۴۰ روز هم، نباید ملی شود؟ همچنان گروهکی باقی بماند؟ چه کسانی آنجا الان حرف میزنند؟ آقای رئیسجمهور میگوید من نگاه نمیکنم، اصلا چه کسی میتواند نگاه کند؟ چه کسی حوصله دارد نگاه کند؟» رئیس دولتهای یازدهم و دوازدهم در بخش دیگری از سخنانش عنوان کرد: «تنگه هرمز هم نباید تنگه جنگ باشد، ما که نمیخواهیم تنگه جنگ درست کنیم و همهاش بجنگیم، تنگه هرمز البته باید تنگه امنیت ما باشد. تنگه هرمز باید تنگه پررونق باشد، اگر رونق نداشته باشد و کشتی تردد نکند، میخواهیم چه کار کنیم؟» …
