نویسنده: علی رحیمیپور، کارشناس ارشد روابط بینالملل و ارشد مدیریت دفاعی و مدرس دانشگاه
دیپلماسی ایرانی: آنچه در شهریور ۱۴۰۵ در گسترهای از خلیجفارس تا مدیترانه و از غزه تا بابالمندب رخ داد، نه یک درگیری نقطهای، که نمایشی تمامعیار از جنگ ترکیبی چندلایه بود که در آن، میدان نظامی، اقتصاد انرژی، دیپلماسی بینالمللی، جنگ شناختی–رسانهای و معیشت داخلی، همگی در یک پازل راهبردی به هم گره خوردهاند.
نقطهی آغاز این زنجیره، شکار زیردریایی خودران پیشرفتهی آمریکایی (Dive‑LD) توسط نیروی دریایی سپاه در تنگههرمز بود؛ عملیاتی که نهتنها برتری اطلاعاتی و عملیاتی ایران را در یکی از حساسترین آبراههای جهان به رخ کشید، بلکه زنجیرهای از واکنشهای زنجیرهای را کلید زد: از حملهی آمریکا به نفتکشهای ایرانی در خارگ و جاسک، تا پاسخ موشکی سنگین ایران به پایگاههای آمریکا در اردن (که سنگینترین حملات پس از جنگ ۴۰ روزه توصیف شد)، و همزمان، پیشرویهای هماهنگ انصارالله یمن در جبهههای الجوف، تعز و حیس که کنترل بابالمندب را در آستانهی تغییر قرار داد و صادرات نفت عربستان را از بندر ینبع ۵۰٪ کاهش داد. …
