دیپلماسی ایرانی: دگرگونیهای ساختاری در هندسه قدرت سوریه، آسیبپذیری ساختاری پروژههای خودگردانی محلیِ متکی به قدرتهای بیرونی را آشکار ساخت. تجربه خودمدیریتی دموکراتیک در شمال و شرق سوریه موسوم به روژاوا که در سال ۲۰۱۲ شکل گرفت، بر پایه اصولی چون مدیریت محلی، مشارکت اقوام و برابری جنسیتی اداره میشد. این ساختار توانست در جریان نبرد با داعش بخشهای وسیعی از خاک سوریه را کنترل کند. با این وجود، سرنوشت این منطقه در سال ۲۰۲۶ نه با شکست نظامی در میدان جنگ، بلکه از طریق مذاکره و ادغام تدریجی در ساختار دولت مرکزی رقم خورد.
رهبری نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) به دلیل تغییر توازن قوا و کاهش شدید حمایتهای خارجی، پذیرش شروط دمشق را به عنوان تنها راه جلوگیری از درگیری همهجانبه انتخاب کرد. عامل اصلی این دگرگونی، تغییر راهبرد واشینگتن و پایان ماموریتهای میدانی ائتلاف بینالمللی بود. …
