تنهایی یکی از تجربههای تکرارشونده ایران در تاریخ معاصر بوده است؛ از اشغال ایران در جنگ جهانی دوم و تجربه جنگ ایران و عراق تا بحرانها و جنگهای اخیر. وحید عابدینی، استاد ایرانشناسی دانشگاه اوکلاهاما در سخنرانی خود در نشست بررسی کتاب «بر لبه تنهایی» با بازخوانی این تجربه تاریخی، استدلال میکند که پاسخ ایران به آسیبپذیری نمیتواند تنها در افزایش قدرت نظامی خلاصه شود. به باور او، ایران برای امنیت پایدار به سه نوع قدرت نیاز دارد: قدرت نظامی برای بازدارندگی، قدرت دیپلماتیک برای جلوگیری از انزوا و قدرت اجتماعی برای پیوند امنیت کشور با جامعه. پرسش اصلی از این منظر آن است که ایران چگونه میتواند روی پای خود بایستد، بیآنکه تنهاییاش به انزوا تبدیل شود.
مشروح سخنرانی دکتر وحید عابدینی در نشست بررسی کتاب «بر لبه تنهایی» در کتابخانه ملی را در ادامه میخوانید.
بر لبه تنهایی؛ وقتی فاصله به احساس ناتوانی تبدیل میشود …
