سخنرانی امروز دکتر مسعود پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل را می توان فراتر از مجموعهای از مواضع درباره جنگ، تحریم، پرونده هستهای و تحولات منطقه دید. پشت همه این سخنان، یک گزاره روشن وجود داشت: ایران صلح میخواهد، اما صلح از موضع قدرت، نه صلح از موضع ضعف.
پزشکیان تلاش کرد تصویری از ایران ارائه دهد که همزمان دو پیام متفاوت اما مکمل دارد؛ از یک سو ایران از مذاکره و گفتوگو گریزان نیست و از سوی دیگر، تجربه حمله، ترور رهبری، فرماندهان و دانشمندان و شهادت مردم و کودکان بی گناه را فراموش نکرده است. بنابراین مذاکره برای ایران به معنای پذیرش تهدید و تحمیل نیست.
زبان بدن و بیان پزشکیان نیز در همین چارچوب قابل فهم بود: نه زبان یک کشور شکستخورده، نه ادبیات کشوری که خواهان جنگ است؛ بلکه زبان دولتی که میگوید مذاکره میکنیم، اما از موضع ضعف مذاکره نمیکنیم. …
