بحث بر سر این نیست که از فلان سیاستمدار یا فلان رئیسجمهور سابق دفاع کنیم. مسأله مهمتر از اشخاص است؛ مسأله دفاع از اصل گفتوگو، حق اظهارنظر و امکان چندصدایی در جامعه است.
رؤسایجمهور سابق، برخلاف بسیاری از افرادی که امروز درباره مسائل کشور اظهارنظر میکنند، سالها مسئولیت اجرایی در بالاترین سطح داشتهاند. آنها تصمیم گرفتهاند، با مسائل واقعی کشور مواجه بودهاند، مسئولیت پذیرفتهاند و بخشی از تاریخ سیاسی و اجرایی این کشور را ساختهاند. ضمن اینکه باید توجه داشت آن ها این اعتبار را با رأی اکثریت جامعه به دست آورده اند.
طبیعی است که پس از پایان مسئولیت نیز، مانند هر شهروند دیگری، حق داشته باشند درباره مسائل کشور سخن بگویند؛ حتی اگر ما با سخنانشان موافق نباشیم.
البته این حق، امتیاز ویژهای برای رئیسجمهوران سابق نیست. همانطور که کسی که حتی یک روز مسئولیت اجرایی نداشته است، حق دارد درباره اقتصاد، سیاست، فرهنگ یا سیاست خارجی اظهارنظر کند، رئیسجمهور سابق نیز چنین حقی دارد. …
