نمایشگاه نقاشی کودکان میناب بر راهروهای سازمان ملل متحد در ژنو

مساله تعیین‌کننده صرفا نحوه پایان جنگ نیست، بلکه این است که پس از فروکش کردن درگیری‌ها، چه کسی محیط امنیتی منطقه را تعریف خواهد کرد و ایران تا چه اندازه خواهد توانست اهرم‌های ژئوپلیتیک خود را به قدرت چانه‌زنی در ساختار جدید خلیج‌فارس تبدیل کند. به این معنا، پرونده ایران رسما از میدان جنگ به میدان سنگینِ دیپلماسی و چانه‌زنی بر سر نظم پساجنگ منتقل خواهد شد.

محسن رضایی: (آمریکایی ها) با کسانی که مخالف انقلاب ما هستند همکاری نکنند.

وقتی رئیس رسانه‌ای که داعیه‌دار «دانشگاه بودن» است، در برابر کوچک‌ترین نقدها، آرایش تهاجمی به خود می‌گیرد، باید پرسید: آیا این لحن، در شأن نهادی است که قرار است «صدای ملت» باشد و نه «تریبون خشم»؟