این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
سایت فرارو با ناصر فکوهی، انسانشناس، گفتوگویی داشته است که متن آن را در ادامه میخوانید.
۱. شما پیشتر تأکید کردهاید که هوش مصنوعی در نهایت به ساختارهای زبانی بزرگ تقلیل مییابد و فاقد بدن، کُنش، ذهنیت، عواطف و احساسات و حرکت واقعی انسانی است؛ در حالی که واحد بنیادین علوم انسانی و اجتماعی، کُنش است نه صرفاً کلمه یا اندیشه. رویکرد شما به هوش مصنوعی در این زمین چیست؟
من همواره رویکردهای ضدفناورانه مطلق، یا گونهای فناوریهراسی (technophobia) را به طور خام، نفی کردهام. قابلیت انسان (ساپینس) به مثابه یک کنشگر ابزارساز(homo faber) و سخنگو(homo loquax) بود که او را تبدیل به انسان کنونی کرد. این انسان البته به قول ژان ژاک روسو، به نوعی از طبیعت گُسست یافته و خود را در موقعیت زیستِ «شهری» یا «تمدنی» قرار داده است. …
