داریوش فرضیایی، مجری شناختهشدهی برنامههای کودک، دربارهی نقش متفاوتش در سریال «اکسیر» توضیح داد که شخصیت «پیروز» را درواقع همان عموپورنگی میداند که پیر شده و تجربهی سالهای گذشته را با خود حمل میکند.
فرضیایی دربارهی تفاوت «پیروز» با تصویری که مخاطبان طی حدود ۲۵ سال از او بهعنوان عموپورنگ دیدهاند، گفت: «پیروز، همان عموپورنگی است که سالخورده شده است.»
او با اشاره به دشواری عبور از این هویت ادامه داد: «وقتی فردی حدود ۲۵ سال با یک هویت مشخص مقابل مخاطب حضور داشته باشد، تغییر آن قالب کار آسانی نیست.» به گفتهی فرضیایی، پیروز برخلاف تیپهایی که پیشتر در برنامههای زنده تجربه کرده، یک شخصیت گذرا نیست و «خود عموپورنگ است که پیر شده و تجربههای زیادی پشت سر دارد.»
فرضیایی همچنین دربارهی تجربهی بازیگری خود در «اکسیر» تأکید کرد: «من حقیقتاً هنوز خودم را بازیگر نمیدانم؛ خودم را مجریای میدانم که اینبار در موقعیتی نمایشی قرار گرفته است.»
او دربارهی شخصیت پیروز به ایسنا گفت که در این مجموعه تا حد زیادی «خود داریوش فرضیایی» را در قالب سنی متفاوت بازی کرده و تأکید کارگردان بر اینکه «داریوش را بازی کن» نیز به باورپذیری شخصیت کمک کرده است.
فرضیایی دربارهی مضمون سریال و مواجهه با گذر زمان نیز گفت: «دو مفهوم اصلی سریال، «زمان» و «جوانی» است.» او توضیح داد که یکی از حرفهای موردعلاقهاش در سریال این است که پیروز فقط از نظر کالبد جوان شده، اما روحش همچنان پیر است؛ مفهومی که به گفتهی او میتواند حرف دل بسیاری از آدمها باشد.
این بازیگر دربارهی رابطهی «پیروز» و عموپورنگ نیز معتقد است این دو شخصیت با یکدیگر سازگارند و نقطهی مشترکشان، تلاش برای استفاده از فرصتهای زندگی و گرفتار نشدن در حسرت گذشته است.
انتهای پیام …
