آیا برای آنکه به حیوانات و طبیعت اهمیت بدهیم، باید آنان را «شخص» بدانیم؟ میکلا دیانتی و کیارا لی ماندری با الهام از سیمون وی نشان میدهند که شاید راهی عمیقتر وجود داشته باشد: اخلاقی که نه بر شباهت موجودات به انسان، بلکه بر دیدن آسیبپذیری و رنج آنان استوار است.
به گزارش سایت صدانت، در نیوزیلند، رودخانهٔ وانگانویی اکنون از نظر حقوقی یک شخص بهشمار میآید و دارای حقوق قانونی است. در آرژانتین نیز دادگاهی اورانگوتانی به نام ساندرا را «شخص غیرانسانی» شناخت. کارزارهایی هم در جریان است تا نهنگها، از طریق جنبش «من هم یک شخصم» که در کنفرانس اقیانوس سازمان ملل در نیس راهاندازی شد، به رسمیت شناخته شوند؛ یا دلفینها، از جمله جمعیت دلفینهای پوزهبطری در نزدیکی جزیرهٔ ججو در کرهٔ جنوبی؛ و حتی کل بومسازگانها.
منطق این تلاشها ساده است: اگر این موجودات یا پدیدهها در چشم قانون «شخص» محسوب شوند، قانون میتواند حقوقشان را تضمین کند. …
