دیوگنس باور داشت انسان باید در تصمیمگیری از عقل پیروی کند اما خیلی از انسانها گاهی در اثرِ نظرِ دیگران یا لذتها از مسیر خارج میشوند. کلبیان زندگیِ طبیعی را زیرِ روشنایی عقل تصور میکردند «مبارزهای دائم برای نیفتادن در دام حماقت و مرام مردمپسندانه» آنتیستنس و دیوگنس مدام میگفتند «آدمی را یا عقل باید تا با آن زندگی کند یا ریسمانی تا با آن خویش را به دار آویزد.»
سرویس دین و اندیش
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- محمد صادقی نوشت: خیلی از مردمِ دنیا کم و بیش، دچارِ احساسِ کسالت و ملال هستند، و گویی شادی را در زندگیِ خویش کمتر احساس میکنند. راهکارها و نسخههایی هم برای پایاندادن به چنین وضعی رایج است، مانند اینکه مُدام به مهمانی برویم، مسافرت کنیم، به عیش و نوش بپردازیم، خرید کنیم و… اما به نظر نمیرسد که اینها راهکارها و نسخههایِ شفابخشی باشند، بلکه بیش از هر چیزی، نشانهیِ بارزِ گریختن از خویش و مسائل و مشکلاتی هستند که با آنها مواجه هستیم! …
