سیاوش خوشدل، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز:
به روال پنجشنبهها بعد از مدرسه، رفتم به دفتر انصافنیوز. این بار ولی فرق داشت. حرفمان از سیاست نبود.
این بار منتظر بودم که مادرانی را ببینم با همان درد و دغدغههای مادر خودم. هم غم داشتم و هم کنجکاوی.
با آمدن این عزیزان خودم را گم کردم. من الان عضوی از انصافنیوز هستم یا عضوی از این خانوادهها؟ آخر برادر من هم اتیستیک است. چه قدر بشنوم و چه قدر حرف بزنم؟ آیا اصلاً برادر فردی که در مرکزی جدا از خانواده زندگی میکند، حرفی دارد، در جمع مادرانی که دائم با فرزندان خود زندگی میکنند و مشکلات را لحظه به لحظه میبینند و درک میکنند؟
راستی چرا فقط «مادران»؟ پس پدران کجا هستند؟ اصلاً چرا در عنوان این نشست فقط از «مادران» اسم آمده؟
با این پرسشها و احساسات درگیر بودم که یاسر عرب وارد شد. مرد نامآشنایی در عرصۀ فعّالیتهای اجتماعی و مستندسازی اجتماعی در جاهایی و حوزههایی که کار هر کسی نیست.
هشت سال پیش در دفتر سابق انصافنیوز دیدار کردهبودیم. در نگاه اوّل گمان کردم باید خودم را به یادش بیاورم. امّا من را به یاد داشت و سلام و احوالپرسی گرمی کردیم. …
